15 минут Северуса Снейпа
перевод Константина Ветлугина
Temple headaches,
Ink spots are flourishing on writing tables,
And in a pocket watch my curse remains,
Your class or break is in power.
It fits completely in this stretch of time,
And time as blood drips on a scribbled line,
Long as a quarter an hour.
The fifteen minutes of a reign - in triumph and in fear,
The fifteen minutes of a bane, and over them I had
Unchosen friends with arms that branded very dark and clear,
Unopted enemies with mark in front of their head.
An answer you should get,
The clock is ticking yet,
Someone another claims
His venom and his flames,
Rotating slowly hand,
Just fifteen minutes to stand...
Long enough for agony,
Not enough for penitence.
All these years -
The edge of 'yes' and 'no' to slide, and tears
Of rains are pouring, summer disappears,
And light is somber as ever.
Unforgiven,
Has no compassion and to ruthless driven,
What have you really done? What have you given?
Your soul is bound to sever.
The fifteen minutes of a reign - the fifteen drops to the blend,
The fifteen minutes of a bane, and all of this will stop,
Roll down a sleeve, draw up, remember roles and go pretend
And bless your nights - they haven't any dreams to flop.
No rescue, no regret
The clock is ticking yet,
And leaves are burning black
As well as promises,
Rotating slowly hand,
Just fifteen minutes to stand...
Not enough for treachery
Much too long for farewell.
So don't wait,
The fifteen arrows are within my plate.
To read your time - that is the way and fate
For any Briton to follow.
Not a hex:
A spy forever has to cover tracks,
And "love your subject" is non scripta lex
From yesterday to tomorrow.
The hands are still - I'm adding spirit on a needed scale,
The prosecution has no words - and wax is cooling down,
The knowledge serpent cannot bite its very own tail,
But it survives where any lion could forever drown.
Don't tell and don't forget,
The clock is ticking yet,
What's a decision worth
When dealing with abyss?
The fifteen judges in steel
Has any watch to conceal -
Early for the punishment,
Late for any clemency.
* * *
Андрогин - перевод на грузинский
Перевод Василия Гулеури
ანდროგინი
დაგმანულია ფანჯრები ბაღში,
გუშინ სტუმრების ხმები ისმოდა.
უკან არასდროს არ გაიხედო,
ნურაფერს ელი სამერმისოდაც.
სითეთრე თვალს გჭრის, ვერაფერს ხედავ,
მხოლოდ ღვინის თასს შემორჩა სითბო.
...მე, ძველებურად, როგორც ყოველთვის,
ვარჩევდი მერლოს, სხვას არას ვითხოვ.
თოვლი აანთებს
ნეკერჩხლის ფოთოლს.
ისრები სტარტზე –
და ადგილს მოსწყდნენ.
ამოცლილია ტყვია ახლახანს.
ნეტარ არიან, ვისაც ძღვენი დროზე ერგება:
კეკლუცებს – ვარდის თაიგულები,
კაცებს – ქება და პირში ფერება,
ანდროგინებს კი – არაფერი. მათთვის არა ხამს.
ო, ლირიკულო, შენ ჩემო გმირო –
ფართო სამოსის კალთებს რომ არხევ,
მყუდროდ ვარ მაშინ, როცა ეგ მფარავს,
მსუბუქად ვზიდავ ორივე სამხრეს.
ჩემში მჟღავნდები, ამას მაგონებს
ლაქით დაფარულ მორზე რგოლები.
მანიშნე, რათა მიხვდეს გონება,
რომ მე მოვტყუვდი თქვი, გამაგონე.
დაპირებებს და სურვილებს ანდობ,
ბედავ, გახედო ბურუსში ლაჟვარდს...
გულის კარია გახსნილი ფართოდ,
ფართოდ გახელილ თვალებით რაც ჩანს:
პოლუსები და ნახევარსფერო.
...ჩემს არჩევანში მე ვარ აზატი
და ძველებურად, როგორც ყოველთვის,
მხიბლავს აზარტი.
თოვლი მინამქრა კარის ზღურბლთან,
ქარი დაქროდა.
თუ არ ცრუობენ ჩემი გრძნობები –
მე ვარ ბანკროტი.
ძირს ყრია კარტი, შეგიძლიათ მისი დანახვა.
ნეტარ არს, ვისაც ბედისწერა წყალობას აყრის:
ერთს – მყუდრო სახლი,
მეორეს კი – გვირგვინი დაფნის,
ჩვენნაირებს კი, არაფერი. ჩვენთვის არა ხამს.
შენ არ იცოდი, მე რომ მიყურებ,
ტყვიას უყურებ, მიზანში დახლილს.
მე რვა სხეულის მიღმა გავაღწევ
რომ საკუთარი ვიპოვო სახლი.
ცხრა ზეციური სფეროს გარღვევით,
ორბიტებს არ ვთვლი, ძალას მოიკრებს
და თავისუფლად ცხრა მოციქული გზას გამოიკვლევს.
АндрогинЗаколочены окна в сад,Что вчера принимал гостей.Никогда не смотреть назад,Привыкая не ждать вестей.В белизне не видать ни зги,Винный кубок хранит тепло.…Я по-прежнему всем другимПредпочту мерло.Пламенеет на снегуКленовый лист.Стрелки встали на бегу –И сорвались.Но пуля вынута.Блаженны те, кому дары приходят в срок:Кокеткам – розы в цвету,Мужчинам – лесть между строк,А андрогинам – ничего. У них не принято.О мой лирический герой –Твои одежды широки,Мне так удобен их покрой,Мне их гербы легки.Ты проступаешь сквозь меня,Как древесина сквозь лак.Подай мне знак.Скажи, что я обманулась.Обещанье желать и сметьРазглядеть в пелене лазурь…Распахнулась грудная клеть,Распахнулись глаза вовнутрь:Полюса берегов земных,Полусферы небесных карт.…Я по-прежнему всем другимПредпочту азарт.Застывает на снегуДверной порог.Если чувства мне не лгут –То я банкрот.Но карты скинуты.Блаженны те, кому фортуна ссудит впрок:Одним – домашний уют,Другим – лавровый венок,Но не таким, как я и ты. У нас не принято.Я пуля, пущенная в цель,Но ты не знал о том.Я пробиваю восемь тел,Чтоб обрести свой дом.У девяти небесных сферНе сосчитать орбит.Для девяти посланцев путь открыт.
Обет - перевод на грузинский
Перевод Василия Гулеури
აღთქმა
(ამ სიტყვებით მიმართა მეფე ფინროდ ფელაგუნდს ედრაჰილმა, ერთ–ერთმა ელფმა მისი რაზმიდან, როდესაც ბნელი მბრძანებლის, საურონის მიერ ტოლ–ინ–გორჰოტის ციხეში დამწყვდეულნი, ელოდნენ სიკვდილს)
თეთრი მომსასხამის გვერდით, ძვირფასი გვირგვინის ახლოს
ზეიმად მიჩანდა ბრძოლა, სიო მიკოცნიდა სახეს.
ნაპირზე მარილი დუღდა, აღთქმა რომ მოგეცით, მაშინ...
წყვდიადი გეხვიათ, მაგრამ სინათლეს ვხედავდი თვალში.
თეთრი მოსასხამის გვერდით, თავს ბედის რჩეულად ვთვლიდი,
თეთრი მოსასხამის გვერდით, არასდროს ვყოფილვარ ფლიდი...
თეთრი მოსასხამის გევრდით, ვიდრე ამ საათმა დაჰკრა...
ვადიდებ სიბნელეს, წყვიდადს, ახლა რომ გარშემო გვაკრავს!
ჩემო შემოდგომის ლორდო, ეგ გული მტკიცეა, თითქოს
იყოს მარმარილოს ლოდი, ან იყოს ბაზალტის ქვები.
ჩემი ბედისწერის ბოლოს მე ბევრს აღარაფერს ვითხოვ:
მზერა ამარიდეთ თქვენი... მზერა ამარიდეთ თქვენი...
ალისფრად წვეთავდა თოვლზე, სამარის ყვავილთა მსგავსად.
ალისფრად წვეთავდა თოვლზე, სადაც „შენ“ ვერასდროს დამცდა.
სიკვდილის თვალია წითლად, მისი ნაბიჯის ხმა ფრთხილი...
გარშემო წყვდიადი გვაკრავს, მაგრამ მე სისხლს ვხედავ მხოლოდ.
თეთრი მოსასხამის გვერდით, ახლა რომ სიშავე ფარავს,
თეთრი მოსასხამის გვერდით, რომ მიჯობს ყველა სხვა ალამს, –
ტკივილში ვეშვები, მღუპავს რომ ვდუმვარ და ვდუმდი დიდხანს.
ტკივილში ჩაძირულს, თვალწინ მხოლოდ შენი სახე მიდგას.
ჩემო შემოდგომის ლორდო, ნუღარ შემაშფოთებ, კმარა.
ოქროთი ცურვილი ბადე მომხსენი, გულზე რომ მომდე...
ტრფობის სიმძიმეზე მეტად თავისუფლებაა მწარე,
თვალნი ამარიდე შენი... ნება მომეცი, რომ მოვკვდე.
Обет
Песня представляет собой последнее обращение Эдрахиля, эльфа из отряда Финрода, к Финроду Фелагунду в Тол-ин-Гаурхоте, накануне смерти.
За краем белого плаща, за позолоченным венцом,Я шел на битву, как на пир, и бриз ласкал мое лицо.Вскипела соль на берегу, когда я вам принес обет...Вас окружала темнота, но в ней я видел только свет.За краем белого плаща, судьбой избранника гордясь,За краем белого плаща, что никогда не падал в грязь...За краем белого плаща, пока не пробил этот час...Благословляю темноту, что окружает ныне нас!Мой осенний лорд, ваше сердце тверже,Чем речной гранит, чем седой базальт.На краю судьбы не прошу о большем:Отведите взгляд... Отведите взгляд.Алели капли на снегу, как погребальные цветы.Алели капли на снегу, где я не смог сказать вам "ты".Красны у гибели глаза, размерен шум ее шагов...Нас окружает темнота, но в ней я вижу только кровь.У края белого плаща, который ныне очернен,У края белого плаща, что мне дороже всех знамен, -Я опрокидываюсь в боль, себя молчанием губя.Я опрокидываюсь в боль, и в ней я вижу лишь тебя.Мой осенний лорд, не тревожь меня больше.С сердца сними золотую сеть...Тяжела любовь, но свобода горше.Отведи глаза... Дай мне умереть.
Ave Mater Dei!
Перевод с русского на грузинский Василия Гулеури
კედლისკენ, რომლის ჭაღარა ლოდებს
სხივების სითბო ფერავს,
გეზს ვაძლევთ ცხენებს და აღმართული
ბასრი მახვილი ელავს.
ღვთით დაწყევლილი თეთრი სავანე –
ჩემი ლაბადის კალთა.
Ave Mater Dei!
არის ორი გზა: სიბნელეს ებრძვი
ან სინათლეში რჩები.
სასიკვდილოა ჩემი აღთქმა და
მოკვდება მტერი ჩემი.
ჩემს მკერდზე ჯვარი ალისფერია
ისე, ვით სისხლის წვეთი.
Ave Mater Dei!
გული, ლოცვების მძიმე მარწუხში
სულმთლად გაჩერდეს ლამის.
ჟამი ტრფობისა – არის ვასალი
ბრძოლის, სიკვდილის ჟამის.
წმინდა ქალწულის ნათელი მზერა
დღევანდელ დღეში მოჩანს,
Ave Mater Dei!
თუ დავიჭრები შუბით და ცხენი
ძირს ჩამოგდებულს მათრევს,
ქარი ჩემს ფერფლსაც წაიღებს, სადაც
სხვები დაეცნენ ადრე.
ეს ანგელოზის ფრთების ჩრდილია,
არა სიკვდილის როკვა!
Ave Mater Dei!
დრო ერთმანეთში ურევს სხეულებს,
პირს მტვრით და ქვიშით გვივსებს.
წმინდა მიწაზე ვიწვები, ქრისტემ
რომ განისვენა, ისე.
დრო – დარჩენილა მოტყუებული,
ვივატ, ბეთლემის ვარსკვლავს!
Ave Mater Dei!
Ave Mater DeiК стенам, где кладку седых камнейПлавит тепло лучей,Мы направляем своих конейИ острия мечей.Шелк моего плаща - белый саванПроклятой Богом орде.Ave Mater Dei!Есть два пути: либо славить Свет,Либо сражаться с Тьмой.Смертью венчается мой обет,Как и противник мой.Крест на моей груди ярко ал,Как кровь на червленом щите.Ave Mater Dei!Лица в темницах стальных забрал,Сердце в тисках молитв.Время любви - это лишь вассалВремени смертных битв.ВзглядДевы Пречистой вижу яВ наступающем дне,Ave Mater Dei!Если я буду копьем пронзёнИ упаду с коня,Ветром мой прах будет занесёнС павшими до меня.Hет, это не смерть, а толькоАнгельских крыльев тень!Ave Mater Dei!Время смешает наш общий тлен,Пылью забьёт уста.Буду лежать я в Святой ЗемлеТак же, как гроб Христа.И - время обмануто,Виват Вифлеемской звезде!Ave Mater Dei!
Осеннее вино
перевод: Ира Бродская (жж: ikadel)
WINES OF THE FALL
Heavy autumn drenches rusty willow trees...
Those opaque adventures drained me to the lees;
Angel weeps a droplet, ripple goes through the goblet.
Blessing's over, now he flees...
Brittle crusty pages,
Leather cover marred.
Time to be courageous -
Quill has done its part,
Now its pace has slackened.
Name is soundly blackened.
Candle's out, the wick has charred.
I drink to you, my enemies, your triumph is quite nigh
Don't look awry
I leave no relics to decry.
The deal at which I soundly clutch
Will please you much: my heart's becoming steadfast.
Piercing horseshoe-clatter drives away the night,
Smiths take off the fetter, we can start the rite,
Mocked by wayward raven, I will fling to heaven
Sambenito flaming bright.
I drink to you, my allies, to our solemn faithful bond,
That I abscond
I cannot carry it beyond
The deal that I no longer fear
Will please you dear: my heart's becoming solid.
Tarnished ring keeps sliding like a loosened chain,
Hooded knight's abiding in the falling rain.
Time to be courageous: fragile hearts and pledges
Hit the stone and break in twain.
I'll share this noble goblet with October, my old friend,
Its rainy scent -
A balm to calm, it's meant to mend.
It would perpetually seal
The fairest deal: a change of heart for better...
* * *
Братство прокаженных
THE BROTHERHOOD OF LEPERS
перевод Реми
Jingle my chime, jingle my chime,
Recoil in horror poor shepherd.
There was a time, there was a time, } x 2 times
I didn't use to be a leper. }
But this our age of rotten hearts,
The pox, the cholera, the curses...
I fought its plague so very hard, } x 2 times
I caught the leprosy in process. }
But now we gather all the sick,
And brave together public places.
Under the sacks one doesn't see } x 2 times
How refined are the faces. }
Rid of the envy and the lies,
We no longer feel our fetters.
I oft imagine Paradise } x 2 times
Being like this Brotherhood of Lepers. }
* * *
Алхимический романс № 2
AN ALCHEMICAL ROMANCE
перевод Реми
There is but one flame - Heavenly Vermillion,
There is but one path, though its names are million.
In the roar of flesh rings the heart's pure chord,
There is but one truth and but one Our Lord.
Think of how His faith multiplied the loaves,
All my life I gave to the Adept's oath,
Laugh and disbelieve, give me to the courts,
But I know full well where I set my course.
Patience and yearning I weave together,
To the Lord on high, like a silken tether,
Cast a supplication, on burning breath:
Give me Transformation - or give me death !
Chosen are few - and the rest are blinded.
Fooling with the gold is for feeble-minded,
They profane, they mask in a veil of lies,
Her who was my Mistress, who was my Guide.
So then I took a third part of burning,
Whispered a name - and went blind to learning,
Darkness fell on me, scorching through my brain,
And my blood stood still in a tangled skein.
Bells and violins drown out reason,
At the mansion crypt revenants have risen,
Two steps from damnation, beyond regrets:
Give me Transmutation - or give me death !
Blood and sweat I mixed in an equal measure,
Blended in the tears and forswore all leisure,
And created tincture, which has no peer,
And my sight came back and the light was near.
Fire of my hearth in my soul blazes,
I gave it my ear and was deaf to praises,
I forgot the tongues and no tale could tell,
He who gains the world must give up his self.
As the angels laughed, so the demons frowned,
Doors were opened up and the veils torn down,
One step from salvation, the brass attests:
Give me Resurrection - or give me...!
* * *
Романс Люциуса Малфоя
LUCIUS MALFOY'S ROMANZA
перевод Реми
Raven-haired blackness
Stares, mute, from the corner by the lounge.
Bygone specters,
Why do you return to haunt me now?
Bygone mem'ries
Ought to rest in peace under the moss.
And not come back as these five letters curs'd!
It is just a mansion park in a haze of sleet.
It is just a letter read in between the lines.
It is just I have the world ready at my feet,
But I feel it lacking something... so very fine.
A disgrace to your peers...
How can you still crave to hear this name?
But with the years
I've gained a certain measure of restraint.
An aristocrat's duty -
Is to set an example at any cost.
But of such fetters I have now dispos'd.
It is just a forfeit moon, like a blossom ripe.
It is just a glass of port, spilt across the lines.
It is just that I was given a perfect life...
But a something of importance was kept behind.
Well then anything goes.
I just have to win through the silent spell,
Shed the tattered clothes,
Be reborn in a coat of shining scales.
As befits any noble,
I'll myself dictate my fate its course...
Obliviate those five letters curs'd!
It is just a melancholia... I'll be fine.
It is just into the fire the pages flew.
Something meaningful is flowing through the lines -
That's because my only meaning I've found in...
It was just a moment's weakness I could afford.
It is just that all the bridges were burnt anew.
It is just that no longer I have a lord -
Even though I know it to be...
It is just a melancholia... I'll be fine.
It is just a melancholia...
* * *
Владыка Ветра
квэнья
Сопутствующий ветер в наши паруса,
Yotienda sure elmar cirannar,
Эти пути ветру брошенного слова.
I tier sure hehtina quettava.
Бессчетные пути в узел единственный связать
Unotimi tier mi narda mine unutie
Умели только Валар и голос крови.
Istie er Valar ar oma yaro.
Сопутствующий ветер (от)волны звезде-к,
Yotienda sure falma elenna,
Сопутствующий ветер (от) руки взору-к,
Yotienda sure ranco cendatanna.
Сопутствующий ветер, тот, что далеко корабль водой(уносит) -
Yotienda sure ya i palan cirya neninen -
Ныне твоя надежда, ныне твой дар.
Si elya estel,si elya anna.
О Ветров Владыка, лук туго-натяни серебристый твой,
A Surituro,quinga tunga telpea elye,
Ныне(в) раненом именно-моем сердце-в ветров-песня.
Si harna enya indosse surilinde.
Но пусть судеб-пути не закрытые круг-в
Nan nai ambaritier la halyala corimanna
Света грани-в сумраком разлук.
Cale renasse lome vammainen.
Сопутствующий ветер наши паруса-в,
Yotienda sure elmar cirannar
До первой лестницы гавани далекой.
Tenn minya pendrat ciryapando haira.
Когда от берега корабли уходят в небеса-
Ire et hyapat ciryar vanyar Tar-Menelenna -
То воля Намо-Владыки сроков.
Sin selma Namo - a ,Lumituro!
В песке причала последнего
Et litse hopasseo metima
Подними-ты солнечноподобное-мерцание-драгоценность.
Ortalya anareawintilmire.
Сопутствующий ветер далеко сердца-наши унесет-
Yotienda sure palan indolmar ocoluvar -
Без-печали-землю Валинор-в.
Unyerenore Valinorenna.
О Ветров Владыка,распахни крыла воздушные твои,
A Surituro,palya ramar vilini elyat,
Ветра-из-сделан плащ синий неба.
Surina collo luine fanyareva.
Но пусть поют звезды и волна ведет
Nan nai lindar eleni ar falma mittanya
(так в оригинальном тексте).
Mi Andunie,Elda Valimar.